دعا از منظر امام علی (ع)

۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۹:۰۰ کد : ۴۷۵۲۱ اخبار برگزیده پیام های گزینش
تعداد بازدید:۴۶۷

 

‌‌‌‌‌‌‌

 

همچنین مولا علی (ع) در نامه ۳۱ نهج البلاغه در بخشی از وصیت به امام حسن مجتبی (ع) نیز در مورد اهمیت دعا می فرمایند:

فرزندم...
بدان آن خدایی که گنجینه های آسمان ها و زمین به دست اوست، وقتی به تو اجازه ی دعا داده است، یعنی که اجابت را برعهده گرفته است. و وقتی فرمان داده است که از او بخواهی، یعنی بنایش بر عطا کردن است و از او طلب بخشش کنی، یعنی اراده اش بر بخشیدن است.

و میان تو و خودش، حاجب و پرده دار قرار نداده و کار تو را به هیچ میانجی و واسطه ای واگذار نکرده، و اگر بدی کردی، تو را از توبه بازنداشته، و در کیفرت شتاب نکرده و چون بازگشتی سرزنشت نکرده، و آنجا که سزاوار رسوایی بودی، رسوایت نساخته، و در پذیرش توبه، بر تو سخت نگرفته، و چند و چون گناهت را به رخ نکشیده. و از بخشش و رحمت مأیوست نگردانده، بلکه کندن تو را از گناه، تحسین کرده.

هر گناهت را یکی برشمرده، امّا هر خوبی ات را ده به حساب آورده و در توبه را برایت باز گذاشته.

اگر او را بلند بخوانی، صدایت را می شنود و اگر با او آهسته نجوا کنی، راز و نیازت را می فهمد.

پس نیازهایت را از او بخواه، رازهایت را با او در میان بگذار، گلایه ها و شکوه هایت را نزد او ببر، برطرف شدن غم ها و غصه هایت را از او طلب کن و در کارهایت از او مدد بگیر، و هر چه می خواهی از خزائن رحمت او بخواه، چیزهایی که هیچکس جز او توان بخشیدنش را ندارد؛ از افزایش طول عمر تا سلامتی و تندرستی، تا وسعت و گشایش در روزی.

او کلیدهای گنجینه هایش را در دو دست تو نهاده وقتی که درخواست از خودش را به تو رخصت داده. پس هرگاه اراده کردی، درهای نعمتش را با دعا باز کن و نزول باران رحمتش را از او بخواه...

نهج البلاغه- بخشی از وصیت نامه مولا به امام حسن (ع)

 

 


( ۳ )

نظر شما :